bedrijfsnieuws over De laatste epidemiologische enquête over het varkensdiarreevirus in China toont aan dat PEDV de "eenmalige moordenaar" blijft.

Op 16 januari 2026,een gezamenlijk onderzoeksteam van de universiteit van Jilin en Xinjiang Tiankang Biopharmaceutical publiceerde hun nieuwste onderzoek naar diarree-gerelateerde virussen in Chinese varkenskuddes in *Pathogen Genetics*Dit onderzoek heeft systematisch de ruimte-tijdverdelingspatronen en de moleculaire evolutionaire kenmerken van vier belangrijke diarreevirussen (PEDV) onthuld.,PoRVA, TGEV en PDCoV) tussen 2022 en 2024, wat belangrijk wetenschappelijk bewijs levert voor de precieze preventie en controle van virale diarree bij varkens in mijn land en voor de ontwikkeling van een vaccin.

Hoogtepunten van het onderzoek

* PEDV is absoluut dominant: met een positiviteitspercentage van wel 50,90% en een bedrijfspositiviteitspercentage van 66,67%, is het de primaire pathogeen die varkensdiarree veroorzaakt.

* PoRVA vormt een aanzienlijke bedreiging: met een positiviteitspercentage van 33,80%, en het infectiepercentage heeft dat van PEDV in zes provincies, waaronder Henan en Gansu, overtroffen,die een nauwlettend toezicht op de epidemische situatie vereist.

• Significante seizoens- en regionale verschillen: PEDV is in het voorjaar en in de winter veel voorkomend, terwijl PoRVA in het vierde kwartaal stijgt.De PEDV-infectiecijfers zijn in de zuidelijke provincies over het algemeen hoger, terwijl PoRVA meer actief is in Midden- en Noordwest-China.

• Wijdverspreide co-infectie: het co-infectiepercentage van PEDV en PoRVA is zo hoog als 19,05%, wat de klinische complexiteit en de moeilijkheid van preventie en controle aanzienlijk verhoogt.

• Onthult de belangrijkste kenmerken van de antigeenvariatie: voor het eerst is het neutraliserende epitopvariatiepatroon van het PEDV S-eiwit in de huidige circulerende stam opgehelderd:de SS2- en SS6-epitopen zijn sterk bewaard en zijn ideale doelwitten voor het ontwerpen van breed spectrumvaccinen.; terwijl de COE- en 2C10-regio's veelvuldige variaties vertonen, wat suggereert dat er een aanzienlijk risico bestaat op virale immuunvlucht en dat ze een belangrijke focus vormen voor vaccinupdates.

Tussen 2022 en 2024 verzamelde het onderzoeksteam 1343 diarree-monsters (weefsel van de darm, darminhoud en ontlasting) van 84 varkensboerderijen in 20 provincies van China.Met behulp van viervoudige realtime kwantitatieve PCR, analyseerden ze systematisch de infectiestatus van PEDV, PoRVA, TGEV en PDCoV, en sequentieerden en voerden evolutionaire analyse uit van het S-gen van PEDV en het VP7-gen van PoRVA.

Inleiding

Virusale diarree bij varkens is een van de belangrijkste besmettelijke ziekten die de wereldwijde varkensindustrie te wachten staat, en treft vooral biggen en veroorzaakt ernstige diarree, braken en uitdroging.Sterftecijfers bij driedaagse biggen kunnen 70%~100% bereiken..

In mijn land is varkensvirusdiarree al lang endemisch en zijn epidemiepatronen zijn de afgelopen jaren voortdurend veranderd.De huidige ontwikkeling van verschillende virussen (zoals PEDV en PoRVA) vormt een voortdurende uitdaging voor een nauwkeurige preventie en bestrijding.Daarom, systematically elucidating the epidemiological patterns and molecular characteristics of the current major diarrhea viruses is of urgent practical significance for updating prevention and control strategies and guiding vaccine development.

Onderzoeksresultaten

1PEDV blijft de dominante pathogeen die varkensdiarree veroorzaakt, waarbij gemengde infecties een prominent probleem vormen.

Het onderzoeksteam voerde viervoudige RT-qPCR-tests uit op 1343 monsters. De resultaten toonden een PEDV-positiviteitspercentage van wel 50,90% aan (66,67% van de varkenshouderijen was geïnfecteerd);de PoRVA-positiviteitsgraad was 33.80%. Daarentegen waren de detectiepercentages van TGEV (3,10%) en PDCoV (6,00%) lager.die wijzen op een aanzienlijk verhoogde complexiteit bij de bestrijding van varkensdiarree.

Figuur 1. Epidemiologische status van diarree-geassocieerde virussen.

Tabel 1. Epidemiologie van varkensdiarree-gerelateerde virussen in verschillende provincies van China.

2. Significante regionale verschillen in epidemiologie tussen Noord- en Zuid-China.

Geografische visualisatieanalyse toont aan dat in dit onderzoek de prevalentie van PEDV aanzienlijk hoger was in Zuid-China (Guangdong, Guangxi en Yunnan), met een positiviteitspercentage hoger dan 80%;PoRVA vormde gebieden met een hoge prevalentie in Henan, Xinjiang en Zhejiang, met positieve percentages hoger dan 60%. PDCoV werd voornamelijk gedetecteerd in Jiangxi en Henan, gevolgd door Gansu en Liaoning; TGEV werd slechts sporadisch gedetecteerd in vier provincies,over het algemeen een laag prevalentieniveau.

Figuur 2. Geografische visualisatie van de infectiestatus van vier diarree-gerelateerde virussen in verschillende regio's van China.

3De winter en de lente zijn de belangrijkste piekseizoenen voor de verspreiding van varkensdiarreevirussen.

Het onderzoek van het PEDV-virus in de EU heeft aangetoond dat de PEDV-infectie in het eerste kwartaal van 2022 tot en met het derde kwartaal van 2024 in de Unie aanzienlijk groter is dan in het derde kwartaal van het jaar.PoRVA vertoonde een duidelijk seizoenspiek, waarbij het positiviteitspercentage elk jaar stijgt tot 57%~65% in het vierde kwartaal. PDCoV werd in 2022 niet gedetecteerd, maar het detectiegehalte steeg aanzienlijk vanaf 2023.TGEV werd opnieuw gedetecteerd vanaf het vierde kwartaal van 2023, wat wijst op een mogelijke opleving.

Figuur 3. Infectiestatus en trends van vier diarree-geassocieerde virussen in verschillende regio's van China van 2022 tot 2024.

4De evolutie van het PEDV-gen wordt gedomineerd door GIIa en GIIc.

De sequentieanalyse van 21 PEDV S-genstammen toonde aan dat GIIa goed was voor 52,38%, GIIc voor 42,86% en GIIb voor 4,76%.Epitopenanalyse toonde aan dat de neutraliserende epitopen van SS2 en SS6 sterk bewaard bleven (slechts één aminozuurvariatie werd gevonden), waardoor potentiële doelwitten voor het ontwerp van vaccins worden aangetroffen; 24 aminozuurmutatiesites verschenen echter in het COE-gebied en de 2C10-epitop vertoonde frequente variaties,die verband kunnen houden met virale immuunontvlucht.

Figuur 4. Op basis van het PEDV-S-gen geconstrueerde phylogenetische boom

Figuur 5. Vergelijking van aminozuur-epitopen van PEDV S-eiwit.

5De genotypen van PoRVA vertonen een aanzienlijke diversiteit.

Bij analyse van het VP7-gen van 16 PoRVA-stammen werden zes genotypen geïdentificeerd: G1, G3, G4, G5, G9 en G11.De epitope analyse toonde aan dat, met uitzondering van G1, vertoonden de andere genotypen significante variaties in de A-, B- en C-antigeenregio's, terwijl het E-regio relatief behouden bleef.Dit onderzoek identificeerde verder drie geconserveerde korte peptiden (aa106·115)., 159?? 170 en 251?? 259), allemaal gelegen in de VP7-proteïnelusregio, die onderzoekswaarde hebben als potentiële diagnostische doelwitten en vaccinkandidaatantigenen.

Figuur 6. Phylogenetische boom van PoRVA op basis van het VP7-gen.

Figuur 7. Vergelijking van aminozuur-epitopen van PoRVA VP7-eiwit.

Figuur 8. Plaats van het bewaarde PoRVA-peptide in de opgeloste VP7-structuur.

Samenvatting

Dit onderzoek heeft niet alleen de epidemiologische baseline gegevens van het varkensdiarreevirus (PEDV) in China bijgewerkt,Het onderzoek heeft ook de evolutionaire kenmerken en antigeenvariatiepatronen van PEDV en PoRVA op moleculair niveau onthuld.De resultaten wijzen uit dat het huidige vaccinontwerp zich moet richten op hypervariabele gebieden van PEDV zoals COE en 2C10,en het potentieel van geconserveerde PoRVA-peptiden als kandidaat-doelwitten voor breedspectrumvaccinen te onderzoekenTegelijkertijd wordt in de studie voorgesteld de inspanningen op het gebied van toezicht en bestrijding in de winter en het voorjaar en in gebieden met een hoge incidentie te versterken en gerichte vaccinatie- en bioveiligheidsmaatregelen te nemen.