hakkında şirket haberleri 2025'te çığır açan bir çalışma: Daha hızlı, daha şiddetli ve önlenmesi daha zor! Vietnam'ın "süper rekombinant" Afrika domuzu

21 Ekim 2025'te, Chungnam Ulusal Üniversitesi, Jeonbuk Ulusal Üniversitesi ve Vietnam Ulusal Veteriner Araştırma Enstitüsü'nden (NIVR) bir ekip, en prestijli dergi *Virulence*'da en son araştırmalarını yayınladı.

Ekip, Vietnam'ın Hai Duong Eyaleti'nden rASFV I/II suşu ASF/HD 231005'i izole etti ve bu suşun son derece yüksek patojenite, hastalığın hızlı başlangıcı, kısa kuluçka süresi ve yüksek doku invazivitesi sergilediğini buldu. Bu araştırma, Asya'daki yeni ASFV varyantlarının önlenmesi ve kontrolü için bir uyarı niteliğindedir.

Araştırma Özetleri

* **Rekombinant tip I/II Afrika domuz vebası virüsünün benzersiz genomik yapısının ilk kez tanımlanması:** B646L geni tip I'den, E183L geni tip II'den ve EP402R geni serogrup 8'e aittir ve bunun çapraz genotip rekombinasyon özelliklerini doğrular.

* **Hızlı ölümcüllük:** Tüm hastalar ortalama olarak, klasik tip II genotipinden 1,5 gün daha kısa olmak üzere, meydan okumadan sonraki 5,5 gün içinde öldü.

• Aşırı ısı stresi: 2,6. günde 40,5°C'yi aşan ateş gözlemlendi ve tepe viremi normalden 10 kat daha yüksekti.

• Aşı hedef dışı etkisi: Genotip II aday aşısı virüsü tamamen nötralize edemedi, bu da "çapraz genotip koruması"nda bir boşluk olduğunu gösteriyor.

Bu çalışma, Vietnam'da keşfedilen yüksek patojeniteli bir rekombinant Afrika domuz vebası virüsünün (rASFV I/II) patojenitesini ve patolojik özelliklerini sistematik olarak bildiren ilk çalışmadır.

Çalışma, bu yeni rekombinant virüsün genotipler I ve II'nin özelliklerini birleştirdiğini, bunun da enfekte domuzlarda daha hızlı hastalık ilerlemesine yol açtığını gösteriyor: ortalama sadece 3 günlük bir kuluçka süresi, enfeksiyondan sadece 2,6 gün sonra ortaya çıkan yüksek ateş ve enfekte domuzların tamamının 5–7 gün içinde ölmesi.

Patolojik analiz, virüsün çeşitli organlarda, özellikle akciğerlerde ve böbreklerde daha etkili bir şekilde çoğaldığını gösterdi; burada viral yükler önceki genotip II suşlarına göre önemli ölçüde daha yüksekti. Daha da önemlisi, enfekte domuzlar belirgin sarılık sergiledi ve bu da virüsün, önceki Afrika domuz vebası enfeksiyonlarında nispeten nadir görülen şiddetli hemolize neden olabileceğini düşündürmektedir.

Giriş

Afrika domuz vebası (ASF) hala güvenli ve etkili bir aşıdan yoksundur ve küresel domuz yetiştiriciliği endüstrisinin karşı karşıya olduğu en yıkıcı hastalıklardan biri olmaya devam etmektedir. Son yıllarda, birkaç Asya ülkesi, genotipleri I ve II rekombinant olan yeni ASFV suşlarını (rASFV I/II) ardı ardına keşfetti ve bunların ölümcüllüğü (>%90), bulaşabilirliği ve aşı duyarlılığı yüksek ilgi çekmiştir.

Araştırma Sonuçları

1. Viral Genom Özellikleri:

Vietnam'ın Hai Duong Şehrinden izole edilen rASFV I/II suşu (ASF/HD 231005), genomunda tipik rekombinasyon özellikleri sergiler. Çin ve Vietnam'da bildirilen rekombinant suşlarla yüksek oranda homolojiktir, ancak 39 benzersiz varyant bölgesine sahiptir.

Şekil 1. (A) B646L (p72), (B) E183L (p54) ve (C) EP402R (CD2v) genlerinin nükleotid dizilerine dayalı olarak oluşturulan Afrika domuz vebası virüsünün (ASFV) filogenetik ağacı.

Kırmızı kutular bu çalışmadan izolatları, sarı yıldızlar daha önce bildirilen rekombinant suşları (rASFV I/II) temsil eder; yıldızlar (*) çeşitli ülkelerde ilk kez bildirilen tip II genotip suşlarını işaret eder. Genotipler (G), B646L (p72) dizisine göre ve serogruplar (SG), EP402R (CD2v) filogenetik ilişkisine göre belirlenir. Ölçek çubuğu, her bir lokusta nükleotid ikamelerinin sayısını (filogenetik mesafe) gösterir. Filogenetik ağaç, maksimum olasılık yöntemi kullanılarak oluşturulmuş ve 1000 tekrarın ardından bootstrap desteği hesaplanmıştır.

2. Klinik özellikler:

Bu suş, kısa bir kuluçka süresi, hızlı başlangıç ve son derece hızlı hastalık ilerlemesi ile karakterizedir. Kalıcı yüksek ateş (>40,5℃) enfeksiyondan sonraki ikinci günde ortaya çıktı. Klinik semptom skorları ilk günden itibaren günden güne önemli ölçüde arttı, dördüncü günde şiddetli evreye girdi ve altıncı günde tükenme noktasına ulaştı. Enfekte domuzların tamamı 5–7 gün içinde öldü, %60'ı beşinci günde öldü. Ortalama sağkalım süresi sadece 5,5 gün idi ve ölüm oranı %100 idi, bu da son derece yüksek ölümcüllüğe ve hızlı patojeniteye sahip olduğunu gösteriyor.

Şekil 2. Genotip I/II rekombinant Afrika domuz vebası virüsü (rASFV I/II) ile aşılanan hayvanların (kırmızı çizgi) ve negatif kontrol grubunun (mavi çizgi) zaman içindeki sağkalım oranı (%).

Şekil 3. (A) rASFV I/II enfeksiyon grubundaki ve negatif kontrol grubundaki domuzların bireysel rektal sıcaklıkları. Kırmızı ve mavi noktalar her bir domuzun vücut sıcaklığını temsil eder ve yatay çizgiler ilgili grupların ortalama sıcaklığını temsil eder. Kırmızı ve mavi kısa çizgiler, iki grubun her bir zaman noktasındaki ortalama sıcaklığını gösterir. *p<0,05. (B) rASFV I/II enfeksiyon grubundaki (kırmızı çizgi) ve negatif kontrol grubundaki (mavi çizgi) domuzların klinik skorları.

3. Patolojik özellikler:

Bu rekombinant Afrika domuz vebası virüsü (rASFV I/II) enfeksiyonu, en belirgin özelliği erken yaygın vasküler endotel hasarı ve hemoliz eşliğinde, sistemik, şiddetli hemorajik patolojik hasara neden olabilir. Enfekte domuzların tamamı, vücudun çeşitli bölgelerinde (örneğin, mezenterik lenf düğümleri %100'e kadar) şiddetli konjestif splenomegali ve lenf düğümlerinin hemorajik genişlemesi gösterdi ve akciğerlerde (%70) ve böbreklerde (%40) de önemli kanama görüldü. Enfekte bireylerin %90'ı şiddetli sarılık geliştirdi. Patolojik mekanizma, virüs kaynaklı akut hemoliz ve hemoglobin metabolizması bozuklukları ile ilgiliydi, hepatosit yapısı nispeten sağlam kalırken, bu da sarılığın hepatik değil hemolitik olduğunu düşündürmektedir. Histolojik karşılaştırma, bu suşun enfeksiyondan sonraki 3. günde (3/3) erken dönemde yaygın mikro tromboz oluşumuna ve endotel hasarına neden olduğunu, genotip II suşlarına (1/3) göre önemli ölçüde daha erken ve daha şiddetli olduğunu, dalak ve lenf düğümlerinin erken nekrozu ve lenfosit tükenmesi eşliğinde olduğunu gösterdi. Böbreklerde erken renal tübüler dejenerasyon da gözlemlendi.

Bu patolojik özellikler, rASFV I/II'nin daha güçlü vasküler invazivite ve daha hızlı doku yıkıcı yeteneğe sahip olduğunu ve neden olduğu hemolitik sarılığın, onu konvansiyonel dolaşımdaki suşlardan ayıran önemli bir patolojik belirteç olarak hizmet edebileceğini göstermektedir.

Tablo 1. Genotip I ve II rekombinant Afrika domuz vebası virüsü (rASFV I/II) ile enfekte domuzlardaki makroskopik patolojik lezyonlar (n=10)

Tablo 2. Deneysel olarak genotip II ASFV (n=3) ve rASFV I/II suşları (n=3) ile enfekte domuzlarda viral enfeksiyonun erken evresinde (3 dpi) dalak, gastrohepatik lenf düğümleri, akciğerler, karaciğer ve böbreklerin histopatolojik lezyonlarının karşılaştırılması.

4. Viral atılım ve bulaşma:

Virüs, klinik semptomların ortaya çıkmasından daha erken bir tarihte, inokülasyondan 2 gün sonra, erken izleme için etkili bir araç sağlayan, ipe dayalı oral sıvı örneklerinde tespit edilebildi; çevresel örneklerin (dışkı, yem, içme suyu) tamamı 4 gün içinde pozitifti, bu da son derece yüksek bir bulaşma riski olduğunu gösteriyor.

Şekil 4. Genotip I/II rekombinant Afrika domuz vebası virüsü (rASFV) ile enfekte domuzlarda zaman içindeki ortalama viral kopya sayısı

(A) Bireysel örnekler: kan, oral sürüntüler, nazal sürüntüler ve rektal sürüntüler.
(B) Popülasyon örnekleri: kord şeklinde oral sıvı, karışık dışkı, yem ve su örnekleri.

5. Doku yükü:

Karaciğer, dalak, akciğerler ve böbreklerdeki viral yükler >10^7 kopya/mg idi ve genotip II için tarihsel verilerden önemli ölçüde daha yüksekti (p<0,05).

Şekil 5. Tip I ve II rekombinant ASFV ile enfekte domuzların nekropsisinden sonra 11 organ ve dokudan (dalak, SLN (submandibular lenf düğümleri), GLN (gastrik ve hepatik lenf düğümleri), MLN (mezenterik lenf düğümleri), bademcikler, akciğerler, karaciğer, böbrekler, kalp, beyin ve omurilik) toplanan viral genom kopya sayıları.

Özet

Bu çalışma, rASFV I/II rekombinant virüsünün domuzlardaki yüksek patojenitesini ve hızlı ölümcüllüğünü sistematik olarak ortaya koyan ilk çalışmadır ve yeni bir tehdit olarak ciddiyetini vurgulamaktadır. Uygulamada, oral sıvı ip örneklemesinin hızlı testi (virüs inokülasyondan 2 gün sonra tespit edilebilir) yoluyla erken izlemeyi güçlendirmek, sarılık ve şiddetli pulmoner ve renal kanama gibi spesifik lezyonları yakından izlemek ve aynı anda üreme ortamının dinamik dezenfeksiyonunu ve enfekte bireylerin acil izolasyonunu gerçekleştirerek bulaşma zincirini engellemek gerekmektedir. Araştırma sonuçları, yalnızca Asya ülkelerini virüs izleme ve mutasyon takibini güçlendirmeye çağırmakla kalmıyor, aynı zamanda aşı geliştirme ve önleme ve kontrol stratejilerinin ayarlanması için önemli bir temel sağlıyor.